De accommodatie van thuisclub AV Sparta ligt midden in het Zuiderpark. Op zonnige dagen trekken de Hagenaars massaal naar het omringende groen om er te barbecueën. Geuren van hamburgers en andere baksels waaiden regelmatig over de baan tijdens de 3e competitiewedstrijd. Tussen de rookpluimen door zagen we bij de meiden D een lach en een traan. En een fikse dosis wilskracht. 

Hommeles

Alice Erb (Team 3) werd vlak voor de start van de 1000m twee keer (!) gestoken door een hommel. Ze liep hem toch, met een van pijn vertrokken gezicht. En maar mooi in 3:53,94, haar snelste ooit. Op de 1000m zag het voorin sowieso verdraaid blauw. Niet van de rook uit het park, maar van het LA blauw met vier meiden in de top tien én de winst van Nina Kemper (Team 1) in een opmerkelijke 3:14,84. Het schijnt trouwens dat hommels worden aangetrokken door de kleur blauw. Het is maar dat u het weet. 

Revanche

Na het hoogspringen had Linde Hamers (Team 3) het even zwaar. Ze was gestart op 0,90 meter, waarna de lat zonder tussenstapje van 5 cm meteen naar 1 m ging. Dat bleek landelijk zo afgesproken, hoorden we van de juryleden. Ga er maar aan staan: na je eerste sprong meteen op pr-hoogte acteren. Dat is zelfs voor een Olympiër niet te doen. Ella Koper (Team 3) stond voor dezelfde opgave. Ze overbrugde wel de kloof en pakte met 1,05 m, een pr én de punten voor hun team. Linde revancheerde zich overigens sterk op de 60m en verlegde op dat onderdeel wel haar grens. 

Ondanks tegenwind

Fenna van der Luijt (Team 1) worstelde bij het verspringen zichtbaar met zichzelf. Ze vond het gewoon niet goed gaan. Na afloop bleek over de gehele linie echter minder ver gesprongen te zijn dan bij de vorige competitiewedstrijd. Haar 3,99m was goed voor een mooie 4e  plek in het eindklassement. In dezelfde startgroep verving Elya Mimoun Crowe (Team 2) op het laatste moment haar geblesseerde teammaatje Floor van Egmond. Ook zonder optimale voorbereiding overtrof Elya zichzelf.  

Minder hoog

Inne ‘Ik-Háát-Horden’ Stuifbergen (Team 2) zag een beetje op tegen, ja, inderdaad horden. Tijdens het inlopen vond ze hoogte van de hekjes ‘toch eigenlijk best meevallen’ en noteerde zij net als Ella Koper, Tomke Winter (beiden Team 3), Tirza Boer (Team 2) en Anne Molenaar (Team 1) een pr.

Door de muur

Opvallend ook: een flink aantal atleten ging door een muur waar ze geruime tijd tegenaan waren gebotst. Anne Molenaar (Team 1) liep de afgelopen zeven wedstrijden als een metronoom de 60m in 9,47 of vlak daarboven. In Den Haag was daar een verlossende 9,36. Hetzelfde gold voor Sanne Commandeur (Team 2), die na maanden van 1,15m nu, vooral tot haar eigen verbazing, 1,20m hoog sprong. Tirza Boer (Team 2) liet er geen gras over groeien. Na de 1,25m, een pr, op de vorige competitiewedstrijd ging ze nu over 1.30m. 

Magische 8

Hannah Schlangen (Team 1) hikte bij kogel al ruim een halfjaar tegen de 8m grens aan. In Den Haag was ze er duidelijk klaar mee en stootte in haar vier pogingen vier keer boven die grens, met een 8,33m als ultieme afstand. Teammaatje Jasmine van Alderwegen, ook op jacht naar de acht, haalde het nét niet. Maar met haar 7,99m – hoe krijg je het voor elkaar – behaalde ze wel een pr. Bij discus noteerde ze vervolgens een mooie 4e plek en harkte kostbare punten voor het team binnen. Op datzelfde onderdeel eindigde Sylke Kluit (Team 3) met 16,67m op een fraaie 8ste plek. 

Slotakkoord

Bij de 4x60 estafette waren Team 2 en 3 beduidend sneller dan de vorige keer. Bij Team 1 waren er wat schoonheidsfoutjes, maar met een 3e plek en een tijd die maar een fractie langzamer was, mag ook dat kwartet tevreden zijn. Het slotakkoord, de 60m als laatste onderdeel van de dag, was wederom voor Leiden. Benthe Jenninga (Team 1) finishte als eerste, teamgenoot Noortje Schrauwen als 6e . 

 Eindklassement 

Op atletiek.nu staat het landelijke eindklassement van de competitie. In totaal deden ruim 231 verenigingsteams mee. Volgens deze rangschikking eindigden onze meiden D op de volgende posities:

Team 1 (17)

Team 2 (96) 

Team 3 (169) 

De rangschikking op atletiek.nu zet echter alle teams bij elkaar. Grotere verenigingen zoals Leiden hebben meerdere teams. Filter je alle eerste teams van verenigingen eruit en zet je die in een apart klassement dan blijft het Leidse Team 1 op de 17de plek staan. Goed voor de B-finale trouwens. Maar maak je eenzelfde soort aparte rangschikking voor Team 2 en 3, waarbij je dus respectievelijk alleen tweede teams en derde teams met elkaar vergelijkt, dan zien de landelijke klasseringen van onze teams er zo uit: 

Team 1 (17)

Team 2 (9)

Team 3 (12)

Belangrijker: het was een geweldige dag met hommels, kwijtgeraakte telefoons en een hoop lol! 

Tekst: ploegleider Alexander

Beeld: Marjo de Graauw